Doe zoals 24493 andere vrouwen en registreer jezelf hier om toegang te krijgen tot alle pagina's! Klik op het sleuteltje om het formulier in te vullen.
Je mist iets op deze site? Je wil een opmerking kwijt of wil graag een onderwerp
behandeld zien op de site? Vragen over je menstruatie? Schrijf ons dan!
Honderden jaren geleden bestond er over zowat de hele wereld een taboe rond
alles wat met menstruatie te maken had. Bloed had toen immers een mystieke
betekenis. Het werd verbonden met geboorte en dood, leven en geest. Het
menstruatiebloed paste niet in dit rijtje. De maandstonden waren een
onvoorspelbaar fenomeen, hadden op het eerste zicht geen reden van bestaan en
niemand wist waar ze vandaan kwamen. Het bloeden stopte niet binnen enkele
minuten zoals bij een klassieke wonde, en het gehele proces duurde meerdere
dagen. Er ontstond angst voor het onbekende. Vrouwen werden tijdens hun
maandstonden verstopt in eenzame hutten, zodat de mannen behoed bleven van
hun 'kwade krachten'. Het klassieke maandelijks menstruatieritme werd toen
niet opgemerkt: de meeste vrouwen waren zwanger of gaven borstvoeding van aan hun puberteit tot hun menopauze.
Later werd in vele oude culturen verondersteld dat mensen werden gemaakt uit
menstruatiebloed, een feit dat in Europese medische scholen tot in de
achttiende eeuw werd onderwezen. Scheppingsverhalen uit het
middenoosten schrijven de oorsprong van het mensdom toe aan een
goddin die klei met menstruatiebloed vermengde. De naam Adam
(die komt van het Hebreewse woord adamah, hetgeen bloederige klei betekent),
duidt aan dat zo'n verhaal ook aan de oorsprong van het scheppingsverhaal
van Genesis kan liggen. Menstruatiebloed werd een magische vloeistof.
Koningen en helden dronken het bloed om onsterfelijk te worden, en de
Hindu goden baden er in om hun vitaliteit te behouden.
In heel wat culturen werd de menarche van de meisjes dan ook
ritueel gevierd. Bij de Navajo-stam bijvoorbeeld, wordt ook nu nog de
eerste menstruatie gevierd met één van de meest belangrijkste ceremonies uit het
leven van de vrouw. Gedurende vier dagen draagt elk meisje dat voor het
eerst menstrueert speciale gewaden en wordt ze door iedereen geëerd.
In het Oude Testament worden menstruerende vrouwen dan weer beschreven
als onrein. Tot op de dag van vandaag weigeren orthodoxe joden
dan ook een hand te geven aan vrouwen, omdat de kans bestaat dat
ze menstrueert. Gelijkaardige vooroordelen werden in Europa verspreid door
de katholieken, die de toegang tot de kerken verboden
voor menstruerende vrouwen.
In onze huidige wetenschappelijke wereld is het menstruatieproces
gereduceerd tot een aantal biologische functies wiens subtielere
spirituele dimensies zijn vergeten. Maandstonden zijn in plaats
van een bron voor kracht en identiteit, gereduceerd tot een
beschamend ongemak. Dat bleek onder andere uit een Australische enquête die werd gehouden door Abraham en Fraser in de jaren tachtig. Van de 1377 ondervraagde meisjes vond 80 procent hun menstruatie ongemakkelijk en schaamde zich
ervoor. De meisjes bleken ook over onvoldoende informatie over
menstruatie, de ovulatie en over het gebruik van tampons te beschikken.
De advertenties in weekbladen en op de televisie dragen evenmin bij
tot een meer positief beeld over de menstruatie. De voorgestelde vrouwen
zijn dynamisch, zitten vol energie en zijn optimaal beschermd door het
voorgestelde produkt. Wie het geadverteerde merk niet gebruikt,
loopt risico op allerlei ongemakken. Zulke imaginaire beelden wekken schuld
en een verminderd zelfbeeld op. Adolescenten wordt een fantasiewereld
voorgeschoteld waarin de menstruatie liefst zo snel mogelijk wordt
weggemoffelt.
De menstruatie is een aspect van het vrouwelijke leven waarover
weinig wordt gesproken, laat staan dat het gevierd wordt. Ironisch genoeg
wordt de taboesfeer door het feminisme nog versterkt: in de strijd om de
verschillen tussen mannen en vrouwen weg te werken, is de menstruatie een
ongepast element.
In Amerika worden workshops georganiseerd voor vrouwen die de waarde van hun
menstruatie willen herontdekken. Tijdens de cursus gaat men er van uit dat
vrouwen die hun vruchtbaarheidscyclus beleven in plaats van te
ondergaan, dichter bij het scheppende aspect van de aarde staan dan
anderen: elke maand herhaalt de vrouw immers de fasen van creatie,
voeding, dood en regeneratie. Tampons en maandverbanden worden
vanuit ecologisch en psychologisch standpunt vervangen door
uitwasbare maandverbanden. Deze worden dan gezamelijk gewassen. Om de
cyclus rond te maken wordt het water vervolgens gebruikt in de tuin.
Vrouwen wie zich actief bezighouden met hun cyclus, zouden minder
last hebben van menstruatiekrampen en PMS.